niedziela, 11 maja 2014

Promienne Nieistnienie - wiersz

Promienne Nieistnienie - wiersz (2014.05.11)


Niczego nie dotykam,
Więc nic mnie nie wiąże!
Na nic nie spoglądam,
Więc niczego nie pragnę!

      Niczego nie słucham,
      Więc nic mnie nie zwodzi!
      O niczym nie rozmyślam,
      Dlatego nie błądzę!

Patrz! Patrz czystością!...
Widź Piękno i Ciszę wszędzie!
Widź Słoneczną Pogodę w sobie!
W znoju codziennego życia.

      Tak idę i jestem nietknięty,
      Waszemu życiu się wymykam.
      Ślepy na wasze postrzeganie
      W Promienne Nieistnienie idę...

Promienne, niczym słońc miliony!
Bez zakłóceń, bez śladów za sobą...
Bez narodzin, pogoni i śmierci...
Zatopion Odwieczności Amricie <3


Swami P. SaiSiwa

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.