środa, 5 marca 2014

Miłości Naszej Bezkres - wiersz

Miłości Naszej Bezkres - wiersz (2014.03.05)


Chcę być wszędzie tam, gdzie i Ty jesteś!
Jakże miałbym pominąć choćby cząstkę
W mym wszechobecnym miłowaniu Ciebie?
Jakże choćby w atomie miałbym znosić rozłąkę?

O Bezkresna! O Boga Wszechobecna Nieskończoności!
Więc i moje serce musi stać się Nieskończoności bezkresem,
Bym Ciebie całą mógł objąć swym kochającym sercem!


Chcę być wszystkim tym, czym i Ty jesteś!
Jakże mógłbym pominąć choćby najmniejszą cnotę,
W mym całkowitym adorowaniu tylko Ciebie?
Jakże w najmniejszej czynności miałbym się oddzielać?

O Bogini, czystości cnoty Boskiej niedościgle Nieskalana!
Więc i moje serce musi stać się bezimienne i przeczyste
Bym Ciebie całą mógł objąć swym kochającym sercem!

Swami P. SaiSiwa

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.